سلام
خوبین
خوبم خدارو شکر
امروز یکی از خانم های فامیل با بچه اش اومده بود خونمون.اولین کاری که کرد گفت مامانننننننننن موبایل...بعد
یه گوشه لم داد و شروع کرد به بازی کردن 4سالش بود..از وقتی که یادمه2سالش بود مبایل دستش میدادن
همش با خودم فکر میکنم فاجعه اس!!!صداش کردم و در حالی که جامدادی و یه کاغذ دستم بود گفتم بیا برام
نقاشی بکش با بی میلی اومد اونم چطور با ترفندمن!!بلدی نقاشی بکشی؟؟آره. من:نه فکر نمیکنم.اون:نه بلدم
الان نشونت میدم.من:واقعا....
بعد با کاغذ براش کاردستی درست کردم و رنگ زدیم خیلی خوشش اومد اینو خودش گفت قیافش دیدنی شد
گفت وووووووووووووای.ولی متاسفانه از اونجاییکه این تکنولوژی بوقققق کار و زندگی ر از بزرگترا گرفته چه برسه
به بچه ها دوباره رفت سراغ اون بعد از کلی بازی تا شب....
همش فکر میکنم بچه های ما قراره چی بشن اینا اینطورین....واقعا حیفه بچه های باهوش با استعداد...
من که نمیذارم بچم آسیب ببینه...بله این خودش یه آسیبه..گردنش مدام پایینه چشمای نازش دستای ناز
کوچولوش وای حیفه به خدا
خب هر چیزی حدی داره و سنی..تکنو لوژی نت گوشی باکلاس بد نیس منم تو اوج جوونیم این چیزا رو دوست
دارم ولی خب حیف نیس واقعا به نظرم استفاده صحیح از هر چیزی باعث پیشرفت میشه...
خب دیگه به خدا فکر میکنم مامان بزرگی شدم خواستم بگم خیلی دلم برای بچه ها میسوزه دوستشون دارم
یه کم بزرگترا به فکرشون باشن گوشی جیزه اخه بابا تو2سالگی!!!!!
راستی من میخوام ارشد همینجوری امسال شرکت کنم قبلا هم گفتم ولی نمیدونستم دستم بازه و کلی
رشته میتونم شرکت کنم اگه رشته ای میدونید خوب پیشنهاد بدین تا درباره اش تحقیق کنم فعلا خودم کار
درمانگری و گفتاردرمانگری و روانشناسی مدنظرم هست...که البته چون مرتبط با لیسانسم نیستن تا مقطع
دکتری باید ادامه بدم تا حق مطب زدن داشته باشم...
برچسب:
نویسنده: بهنام رضایی